یلداتون مبارک

یلدایی باشید

امشب تولد یکی از دوستانه که تولدش مبارک

خدا ما رو برای هم نمی خواست

فقط می خواست همو فهمیده باشیم

بدونیم نیمه ی ما مال ما نیست

فقط خواست نیمه مون رو دیده باشیم

تموم لحظه های این تب سرد

خدا از حسرت ما باخبر بود

خودش ما رو برای هم نمیخواست

خودت دیدی دعامون بی اثر بود

چه سخته مال هم باشیم و بی هم

میبینم میری و میبینی میرم

تو وقتی هستی اما دوری از من

نه میشه زنده باشم نه بمیرم

نمیگم دلخور از تقدیرم اما

تو میدونی چقدر دلگیره این عشق

فقط چون دیر باید میرسیدیم

داره رو دست ما میمیره این عشق

تموم لحظه های این تب تلخ

خدا از حسرت ما باخبر بود

خودش ما رو برای هم نمیخواست

خودت دیدی دعامون بی اثر بود...

باور نمیکردم کسی از عشق دلگیرم کند

                        با اینهمه دلبستگی آزرده وپیــــــرم کند

با ناز مژگانی که من دلبسته بودم بر رهش

                    یک شب بجای عشوه ای آلوده ی تیرم کند

باور نمیکردم شبی در گیرو دار زندگی

                    هم گریه همدردم شود هم غصه زنجیرم کند

سر مست بودم با رخش دلداده بودم بر دلش

                     با اینهمه دیوانگی از زندگی سیـــــــــرم کند

کاش از میان کوچه ها ناز نگاهش میرسید

                    آنگاه با چشمان خود یک لحظه تسخیـــرم کند

                                                                             میم.بزرگ

خستگی و سرمای وجود و دلی که دیگر دل نیست و عشق که گمگشته ایست در هوای تن!سکوت سرشار از ناگفته هاییست که غرق ابهامند بقول شاعر و من که سکوتم سرشار از فریادیست خفته و چقدر خسته ام.از دانشگاه یو پی ام پوترا جایا گرفته تا همین مونیتور ال سی دی که تمام امید و آرزوهای نوشته شده ی دیگران را در معرض دید مینهد و فاش کننده ی اسرار دلهاشان می گردد ومن...

یاد باد آن روزگاران بر دامنه های فریزر هیل و بر فراز روشنایی صبح و عشق که همه جا بویش را میشد شنید و آکواریوم ک ال سی سی که خود را در دریای بیکران خداوندی میدیدی میان کوسه هایی که اگردستشان به تو میرسید خدایت رحمت کناد...و راستی یادش بخیر نیما همان آقای بیکار خودمان را میگویم و چقدر دلم برای پاکی دلش تنگ شده است و محمد که لحظه ی مرگش عجیب دلم را ریش میکند و بیچاره فریبا و من کجایم میان این همه خاطره ای که ظاهرا همگی مال من اند...ای وای خاطره هایم!راستی کجایند آدم های درون خاطره هایم...

خسته ام و بوی نای دیوار حس باران دیشب را تداعی میکند و من چقدر از باران بیزارم که زیر باران تمامی به خاطره پیوسته های زندگیم رخ مینمایند به من و زنده میگردند...

پ.ن: امروز درگیر هبوطی عظیم گشته ام که جز در کویر یافت می نشود!

دوباره حس تلخ مالیخولیایی مثل یه بختک افتاده به جونم و نگرانم و میترسم از...میترسم خدایا...میترسم...کاش چشمامو میبستم و وقتی باز میکردم که همه چیز از یادم رفته بود...الان درست مثل یه تک درخت خشک میون یه کویر برهوتم که به ثانیه شماری روزهای پایانی عمرش روزگار میگذرونه...می ترسم!!!

مردی آنست که آزاد باشی از این جهان

     و خود را غریب دانی

و در هر رنگی که بنگری و هر مزه ای که بچشی

      دانی که بران نمانی و جای دیگری روی

                                            پس هیچ دلتنگ نباشی

پ.ن: روزهای غربت به پایان رسیده اند و بازگشت نزدیکست.