هيس!!

    هنوز صداي كفش هاي خاطره مي آيد

            و تو

      هنگامي در خاطراتم محو خواهي شد

                كه دستانت بيگانگي دستانم را به تصوير كشند

                                و آغوش گرمت،سيلي شود به سرخي شراب!

فتبارك الله احسن الخالقين

روزي كه اجنه و پريان دشتهاي تزوير همت گماشتند بر خيانت به انسان،نيك گمان ميبردند كه اوست سرمنشاء تمامي فسادهاي في البحر و في الارض و في السماوات و به حق كه نيك پنداري بود كه كيست جز بشري كه از اشرف المخلوقات خود را به اقل المخلوقات سرنگون ميسازد؟گاه كه دماغ و درايت را به كار مي بندد بر پست ترين فعل و از آن فاجعه اي خلق مي كند به وسعت تاريخ،گمان آن بدور از قوه ي تفكريست كه همان درايت آدمي بر صوابترين اعمال نيز جامه ميپوشاند و خير العملي بنا مينهد كه تا ابدالدهر در جزئيات اذهان ماندگار خواهد ماند.

اوست آدمي كه سجده كردند اورا جز شيطان رجيم كه آتش را برتر از خاك پست ميدانست و نخوت او، بر باد داد عبادت هزار ساله ي وي را و چه نيكو عبرتي بر انسان كه كبر او را همان كند كه شيطان عابد را كه او رانده شده ي درگاه حق است و اما چرا ادم را خدايش ملائكه را گفت تعظيم كنيد او را كه خليفة الله است در زمين حالي كه تمام ميدانستند كه هموست كه زمين را با فساد به مهلكه اي سخت فرو مينشاند، پس اين چه جاي پرستش بود؟آيا برتري انسان بر ساير خلائق،بر دميدن روح الله است بر كالبد آدمي به همراه هزاران صفت برتر وي كه در روح لايزالي اويند و انسان تضاد را به همره آنها در نهاد دارد و سختي همينست و تمام نقطه آغاز در بود و نبودهاست.

پاكي،صداقت،مهرباني،عشق پاك،سرور و نيز پليدي،دورويي،خشم،الودگي و غم و انسان لغزنده ي ضعيف النفسي كه مالك آنهاست.و چه سختست پاك بودن در عين پليدي و عاشق بودن در عين آلودگي و صادق بودن در عين ريا و خدايي با صد و اندي رسول برتر كه انسان را به صراط المستقيم راهنمويند و وعده ها، كه پاكيزه ترين و بهترين اسباب آسايشتان محياست در بهشت ابدي اگر كه به حبل الله چنگ زنيد و توكلت علي الله را مشعل عبور از گذرگاه ظلمت نماييد چرا كه وي خير الحافظينست.و راه انابت كه اگر نمي بود و رب العالمينمان چه مدبرانه ربيست و چه بخشنده ترين و رئوفترين و بي منت ترين خداست كه اوست صمد عالميان.و انسان كه ظلمت نفسي را همواره گوياست و به نسيان سپارنده ي خوبيست به هنگام شور ،خد را.

و انسان كيست براستي با قدرت ناطقه ي عالي كه نيك همه را ميداند و مي گويد و از درون تهيست و خود به هيچ يك جامه ي عمل نميپوشاند.انسان كيست كه گاه بر دوراهي عقل و دل ميماند و اگر به راه دل خواهد رفت بر بسياري ارزشها پا ميبايست كوبيد و جزو اسفل السافيلن ميباست مي بود.چرا دل و عقل دو نقطه ي اوج متضادند و عشق نايابست در فراخواهي استعداد بشري؟!

اللهم يا شديد الطمس و يا خالق القمر و الشمس اسئلك بحق الاشباح الخمس.ان تكفيني شر هذاليوم كما كفيتني شر الامس...

به نام يكتا سنگ صبور آدميان

بهترينم،و بعد از سپري كردن تمام فراز و نشيبهاي زندگانيم،با تمام از تو دور بودن ها و مصائبم،باز هم من ماندم و تو و تو ماندي و يك دنيا كبريا و عظمت كه من چون خسي ناپيدايم در لايتناهي اراده ات.اما مرا ميبيني با تمام كوچكيم حال كه من تو را نميبينم با تمام بزرگي ات.آبي آسمان هميشه دال بر بودن توست در بصيرت گنه آلوده ي چشمانم.

چه روزها كه گذشت از پار تا بحال بر من حقير بنده ات و فهمانيدي بر من كه هيچ سنگ صبور مادي نيست كه مامن گاه آرامش باشد حالي كه تو والاترين و صبورتريني و تمام كائناتت اعم از جن و انس و خزندگان و چرندگان و...بي بديل وابسته اند تو را.
چه روزها كه اشكهايم تجلي بخش دل رميده و خسته ي من بودند و تو ميديدي و ميخنديدي بدانها و من گمان ميبردم تو مرا نظاره گر نيستي.خنده ات كه رها مي شود بر گنه كار بنده ات،آرامشيست مرا و دلم به ياد و اميد تو ارامشي مي يابد بي توصيف و ژرف.

مهربانم،بيامرز مرا و دست عفو و بخششت را بر من روا بدار و سنگ صبور ماديم را نيرويي مضاعف بخش كه عشق و ياد تو بهترين باشد در ذات پاك او وتولدي دوباره رو به ذات لايتناهي خود را بر او نصيب دار.
اهدنا الصراط المستقيم...
اهدنا الصراط المستقيم...
لا حول ولا قوة الا بالله العلي العظيم