سربسته ماند...
دیگر نه شور ماند در دلم نه راز ِ حیات
مانده ست غمین دل ِ پاره پاره ی خراب
شوریده ام و مست ازین باده ی کهن
سهل است شنیدن و سختست درد ِ تن
ماتم سرا شده ست همه روز و هر زمان
هر لحظه ای که سر بیاید بود عذاب جان
شبهای پر گلایه و اشک و فراق ِ من
جمعند همه به صبح،بجای عزیز ِ تن
حیرت زدم هنوز ز بازی ِ روزگار
تف بر تو باد که هر دم دهی به ما تو بار
مدهوشم و باخته ام قمار ِ هستی ِ عشق
مرگ ِ عزیز بیا،که بی بهانه ام و حیران ِ درد ِ عشق
سارا-2۵/1/87
...
و باز چه غریبانه شد دلم با سکوت و آرامش و صبوری...
خدای همگان ،نعمت فریاد را میخواهم اگر هنوز هستی...
ساقیا آمدن عید مبارک بادت
خدايا !
ذهن من
چون قايقي طوفان زده در تلاطم است.
آيا اين قايق را آرامش مي بخشي
تا من خواست تو را دريابم؟
خدايا!
آيا توان انجام خواست خود را به من مي بخشي ؟
توان انجام خواست تو با عشق، ملايمت، ايمان و پاكي
و شرافت ، بدون تعلل و بدون توجه به سخنان ديگران!
با انجام خواست توست
كه آدمي به آرامش و بالاترين نيكي ها دست ميابد.
خدايا!
موهبت هاي فراواني به من بخشيده اي
و از خطاهاي بسيارم در گذشته اي ،
پس متبركم كن تا بياموزم ، ببخشم و درگذرم
و قلبم هيچ نفرتي را در خود نگاه ندارد.
خدايا!
در هر نفس
تو را شكر ميگزارم
تو را ستايش ميكنم
و به تو عشق ميورزم.
و تو مرا ياري ميرساني
تا ديوارهاي زندان خود ساخته ام را فروريزم
و از همه ي بندها رها شوم.
*********
خدايم!
متبركم گردان
تا در هر انديشه ، كلام و عمل
به تو وفادار باشم.
اين دنيا هيچ است...
و تو همه چيز من...
پ.ن:نمیدونم از کیه.خوشم اومد و نوشتمش اینجا
